Elephant Parade - Bedroom recordings

Ο στόχος πάντα είναι η κρεβατοκάμαρα...άσχετα με το που και το πότε της γνωριμίας, όλοι πάντα ευελπιστούν ότι εκεί θα καταλήξει [χωρίς βέβαια να αποκλείεται το πλυσταριό, η κουζίνα, το σαλόνι και τα υπόλοιπα δωμάτια]. Η γνωριμία της Estelle με τον Ido, των Elephant Parade δηλαδή, ξεκίνησε σε ένα πάρτυ το 2005 με θέμα τη δεκαετία του '80. Εκεί βρήκαν πολλά κοινά στη συζήτηση του "τι θα έπαιζες αν ήσουν εσύ στα decks"...

...και κατέληξε στην κρεβατοκάμαρα. Δηλαδή όχι σε μία, αλλά σε 10! Εφόσον τα βρήκαν μουσικά, αποφάσισαν το 2006 να φτιάξουν ένα δίσκο με 10 τραγούδια  [ή  εννιά τραγούδια και μία έκπληξη όπως λένε και οι ίδιοι] ηχογραφημένα, σύμφωνα με την ιστοσελίδα τους σε διάφορες κρεβατοκάμαρες του Brooklyn. Δηλαδή μουσική δωματίου; Υπό τη στενή έννοια του όρου, όχι. Υπό την έννοια ότι ακούγοντας αυτό το δίσκο θα ήθελες όντως να είσαι σε μια κρεβατοκάμαρα με καλή παρέα, να βρέχει έξω, να είναι καθημερινή και συ να έχεις αποφασίσει να μην πας στη δουλειά και αντ' αυτού να βλέπεις Μενεγάκη, ναι. Αν αλλάξεις και τη Μενεγάκη με κάποια Αμερικανίδα πρωινατζού και μετατοπίσεις το δυάρι από την  Κολιάτσου σε ένα ρετιρέ στη Νέα Υόρκη, ακόμα καλύτερα.

Elephant Parade - Bedroom Recordings

01. Goodnight

02. Friday night

03. Velcro

04. Riding in your car

05. Xanax

06. For you

07. Thirteen things

08. Boat song

09. Everything burns

10. Friday night demo

Από το εξώφυλλο του δίσκου με το ξύλινο πάτωμα και από το πρώτο ως το τελευταίο τραγούδι η ατμόσφαιρα της κρεβατοκάμαρας είναι εντονότατη. Η θέρμη του ξύλου, οι φωνές των δύο αλλά και ο τρόπος που "τραγουδάνε". Σαν ένα soundtrack χωρίς ταινία, για να τη φανταστείς εσύ. Μη με ξυπνάς απ' τις έξι..και αν πάλι έχεις αϋπνίες, μην ανησυχείς, έχουμε και Xanax.

[+]

Μετά από την κυκλοφορία της παραπάνω DIY δουλειάς, το δίδυμο ετοιμάζει τον επόμενο δίσκο του, με πρόθεση να τον ονομάσει  "Home". Από την κρεβατοκάμαρα, στο σπίτι. Αν κινηθώ βάσει λογικής και δεδομένου ότι κατοικούν καράκεντρο New York και ουχί προάστιο, ο μεθεπόμενος δίσκος τους θα λέγεται "block of flats". Το πρώτο τραγούδι που έχουν οριστικοποιήσει για το δίσκο λέγεται Crazy boyfriend και μπορείς να το ακούσεις εδώ:



Download Elephant Parade - Bedroom recordings

Bye bye bicycle - Compass

...παίρνω ένα ποδήλατο και φεύγω για τ' αδύνατο / κρατάω στο χέρι το κλειδί / πιάνω το τιμόνι και ο σφυγμός μου δυναμώνει / το έργο κάπου το έχω ξαναδεί...τρία χρόνια γύρω - γύρω τη Σουηδία [χώρα καταγωγής τους] με το ποδηλατάκι τους έκαναν οι Bye bye bicycle για να βρουν δισκογραφική εταιρεία για την κυκλοφορία του πρώτου τους δίσκου. Και οικολογικοί και οικονομικοί. Αναποτελεσματικοί μέχρι πρόσφατα ωστόσο στην πορεία τους προς την indie πιάτσα.

Όσο καλός ποδηλάτης και να είσαι, μεγαλώνοντας αλλάζουν και οι ανάγκες, και η εποχή επιτάσσει και τη συνδρομή άλλων μέσων. Ως βενζίνη στη συγκεκριμένη περίπτωση λειτούργησαν: η μετάφραση της Myspace σελίδας τους στα αγγλικά, και βεβαίως η ένταξή τους σε διάφορες σελίδες κοινωνικής δικτύωσης [...] ειδικά το διαδίκτυο αποδείχτηκε ισάξιο με εκείνο το κουμπί του batmobil που πατάει ο Batman και όλοι τρώνε τη σκόνη του. Το δίκτυο λοιπόν ανέβασε στροφές στη δημοτικότητά τους, και μάλιστα χωρίς εκπομπές ρύπων....

Τα καύσιμα προφανώς καταδεικνύουν και την αλλαγή και του μέσου: από το ποδήλατο [εφηβεία] τα παιδιά έχουν περάσει στην ενηλικίωση η οποία στην ξανθιά χώρα τους μπορεί να σημαίνει ένα χόβερκραφτ, ένα Saab, ένα Volvo...όλα εννοείται εξοπλισμένα με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας - και στα φουλ εξτρά η δορυφορική πλοήγηση για να μην χάσουν το δρόμο τους, παραμονεύουν και αρκούδες.

Μετά λοιπόν από την κυκλοφορία ενός EP το 2008 με τίτλο το όνομά τους, μόλις πριν λίγες εβδομάδες και με τις ευλογίες της Bonjour Recordings που είπε να τους εντάξει στο δυναμικό της, κυκλοφόρησε και η πυξίδα τους - Compass  - πιθανώς για να καθοδηγήσει και άλλους στους ίδιους προορισμούς.

Bye Bye bicycle - Compass

01. Haby baby

02. Agent

03. Navigation

04. Northopole

05. Kairo

06. Meridian

07. 500 miles

08. Westside

09. Full moon

10. Footsteps [part II]

Το πενταμελές συγκρότημα με μπροστάρη και οδηγό τον Andre Vikingsson όπως φαίνεται από το tracklist πήρε το όχημά του και πήγε και εκτός συνόρων. Εμ, με ένα ποδηλατάκι πόσο μακρυά να φτάσεις; Η καλύτερη εκδρομή τους ήταν αυτή στο "Kairo", και είναι λογικό αν σκεφτείς το πόσο διαφορετικές είναι οι μεσογειακές κουλτούρες από αυτές του Βορρά.  Εκεί, ο Andre μάλλον γνώρισε το μωρό του - "Haby baby" ντυμένος σαν πράκτορας - "Agent". Και όλα αυτά με τη βοήθεια μιας πυξίδας. Πάντως μην ανησυχείς, σε περίπτωση που δεν υπάρχει μπερντές για πυξίδες και άλλα τέτοια είδη, υπάρχει και πάντα ο τρόπος της Αριάδνης, μόνο που αντί για μίτο, αφήνεις πατημασιές - "Footsteps".

[+]

Απλώς το video του Footsteps [part II] 

Download Bye bye bicycle - "Compass"

The knife - Deep cuts

...και πάνω που νομίζεις ότι η εποχή της trash tv έχει τελειώσει και αναπολείς τον μίστερ εθνικά μπούτια και την Άντζελα Γιάννου, πέφτεις πάνω στο κλιπ του "Pass this on" των The knife για να καταλάβεις την αντιμετώπιση των βορείων σε συγκεκριμένες ομάδες ανθρώπων, αλλά και από που προέκυψε η φράση «Σουηδία γίναμε».    

«είμαι ερωτευμένη με τον αδερφό σου, πως τον λένε αλήθεια; Είπα να περάσω να τον δω ξανά. Να σας δω να χορεύετε. Αλήθεια, ξέρει με τι ασχολούμαι; Αναφέρεται στην ηλικία μου, ή μήπως προτιμά νεαρά κοριτσάκια με βαμμένα μαύρα μαλλιά; Λες να ενδιαφέρεται; Αν τον ρωτήσω, λες να έχει διάθεση να παίξει μαζί μου;»  Σε ελεύθερη απόδοση μερικοί στίχοι του παραπάνω τραγουδιού. Σε ακόμη πιο ελεύθερη απόδοση ο τίτλος του θα μπορούσε να είναι «το τραγούδι της τροτέζας». Οι στίχοι από μόνοι τους προκλητικοί. Πόσο μάλλον όταν εκφέρονται από το στόμα της πρωταγωνίστριας του βίντεο:  

 

Και το όνομα της πρωταγωνίστριας...Richard Engfors. Εντάξει, και εγώ δεν ξέρω σουηδικά, μπορεί να ισχύει το ίδιο με τα ισπανικά θα πεις, [να είναι δηλαδή ο μουσάτος ταυρομάχος και να τον λένε Maria] αλλά μάτια έχω και βλέπω. Αυτά τα ακροδάχτυλα θα μπορούσαν να είναι τορναδόρου. Ο κύριος Richard Engfors λοιπόν είναι ο πιο γνωστός καλλιτέχνης σε dragshows στη Σουηδία...και αυτό είναι το ωραίο! Ενώ πρωταγωνίστρια / πρωταγωνιστής είναι ένας χαρακτήρας έξω από τα κοινωνικά πρότυπα, και σε ένα ρόλο – πρόκληση λόγω στίχων, το κλιπ καταφέρνει να μη βγάλει καμία φτήνια. Ίσα ίσα, που βγάζει και ερωτισμό. Έναν αρρωστημένο ερωτισμό, αλλά όχι λόγω σεξουαλικής τοποθέτησης. Γιατί εκεί ψηλά στο χάρτη, κοντά στον αρκτικό κύκλο, δε χρησιμοποιούν τις τραβεστί και τις τρανσέξουαλ μόνο ως καρικατούρες σε τηλεοπτικές σειρές ή κινηματογραφικές ταινίες.... 

 

Tο τραγούδι είναι ένα από τα 14 τραγούδια του δίσκου «Deep cuts» ο οποίος κυκλοφόρησε το 2003 στη Σουηδία, το 2004 στην Αγγλία, και το 2006 στην Αμερική, και είναι ο δεύτερος studio δίσκος των The Knife. Τα δύο μέλη του συγκροτήματος είναι τα αδέρφια Karin Dreijer Andersson και Olof Dreijer. Συγκράτησε τα ονόματα [καλά, το πρώτο μόνο αρκεί, μη σε κουράσω] και θα καταλάβεις.

 

 

The knife – Deep Cuts

01.  Heartbeats

02.  Girls’ night out

03.   Pass this on

04.  One for you

05.  The cop

06.  Listen now

07.  She’s having a baby

08.  You take my breath away

09.  Rock classics

10.  Is it medicine

11.  You make me like charity

12.  Got 2 let U

13.  Behind the bushes

14. Hangin’ out

Υφέρπουσα μαυρίλα τον λες το δίσκο, αφού ενώ είναι synth pop και μάλιστα εξαιρετική πολύ πριν βρομίσει ο τόπος από ένα σωρό σαβούρες, εν τούτοις δεν σε αφήνει με την αίσθηση της Heidi ως είθισται. Βεβαίως και το Pass this on είναι από τα πιο ωραία κομμάτια του δίσκου αλλά όχι και το πιο χαρακτηριστικό. Στα κρυφά χαρτιά συγκαταλέγεται το Rock Classics με τον εξίσου μανιφεστόζικο στίχο «you stuck and lick but you still don't know why / I could fuck your brains out / but I'm not interested in that life...». Από την άλλη έχεις το Heartbeats, κομμάτι για το οποίο έγιναν γνωστοί το 2006 όταν μια διασκευή του από τον Jose Gonzalez χρησιμοποιήθηκε για ένα διαφημιστικό σποτ γνωστής μάρκας τηλεόρασης. «You take my breath away» και «You make me like charity» απλώς ακόμα μερικά κερασάκια σε μια ωραιότατη ούτως ή άλλως black forest...    

[+]

Πως είπαμε λένε τα μέλη του συγκροτήματος;;; Ε; Δεν προσέχεις τι διαβάζεις ε; Λοιπόν,  θα γράψεις 100 φορές το όνομα Karin Dreijer Andersson για να μάθεις. Το θηλυκό μέρος των The knife εδώ και μερικούς μήνες έχει μια σόλο απόπειρα. Αν σου είναι δύσκολο το σουηδικό της, τουλάχιστον να θυμάσαι το καλλιτεχνικό: Fever Ray, does it ring a bell? 

 

Download The knife - Deep cuts  

Samuel and the dragon - Diamonds on a boat

εν οίδα, ότι ουδέν οίδα.

Σε κάποια αναζήτηση στο δίκτυο έπεσα μπροστά σε αυτό το δίδυμο το οποίο με έκανε να σταματήσω αυτό που έκανα εκείνη τη στιγμή [και μάλιστα ήταν και αρκετά σημαντικό, αν θυμάμαι καλά χλωρίνιαζα το μπάνιο μου] και να αφοσιωθώ στο έργο μου...

Ενώ λοιπόν περίμενα να δράσει το απορρυπαντικό για τα άλατα, πέφτω πάνω στη φιγούρα το Samuel και κολλάω. Ένας Ziggy Stardust με χαρακτηριστικά προσώπου σαν αυτά του Brian Molko έν έτει 2009? Και μάλιστα με ένα τραγούδι που θυμίζει λίγο το Swollen των Bent, και με δείγματα μουσικής που έχει κάτι από Portishead, Massive Attack ή και Goldfrapp?

Το έτερον ήμισυ του συγκροτήματος είναι ο James, και αυτά είναι όλα όσα ξέρουμε μέχρι στιγμής για το μυστηριώδες αυτό δίδυμο. Το μόνο υλικό τους που κυκλοφορεί είναι το απίστευτο βίντεο του "Diamonds on a boat" το οποίο μπορείς να βρεις παρακάτω. Υπάρχουν επίσης βίντεο στο Youtube με συμμετοχές τους με το ίδιο τραγούδι σε διάφορα live. Το "Diamonds on a boat" θα κυκλοφορήσει το Νοέμβριο κάποια στιγμή σαν single από την Moshi Moshi Records [αδημονώ και για τα remix αν μη τι άλλο] και δεν υπάρχει ανακοίνωση για παραπέρα..

Μοναδική τους επαφή με τον έξω κόσμο [αν και ο Samuel μου κάνει ότι έχει επαφές και με τον άλλο] είναι κάποιες συμμετοχές σε gigs σε γνωστά μαγαζιά του Λονδίνου - για παράδειγμα στο Hoxton. Μην περιμένεις εννοείται να έρθουν και από το δικό μας "υποκατάστημα". Αυτό έχει πλέον καταληφθεί από το μοτίβο πηγαίνω - με - δεκάποντη - μπότα - στην - παραλία - και - αυτή - είναι - κάποια - της - Χαλκιδικής.

[+]

Σιγά που θα σε άφηνα χωρίς υλικό! Με μια απλή εγγραφή στο Vimeo μπορείς να κατεβάσεις και το τραγούδι σε μορφή mp4. Προσοχή ωστόσο, εγώ μόλις το έκανα, έφαγε τόσα repeat που τα πλακάκια δεν ξεπλύθηκαν ποτέ. Μαζί με άλατα έφυγαν οι αρμοί, το σμάλτο, χαμός. Κανένα υλικό τελικά δεν είναι τόσο ανθεκτικό σαν το διαμάντι.

Carmen Consoli - L' eccezione

Ισότητα δεν θέλατε; Καλά να πάθετε!

Ξέρεις τι είναι να έχεις βρει τον άντρα της ζωής σου, να είναι ψηλός, με λεπτά, συμμετρικά χείλη, κάτασπρα δόντια, ωραία δάχτυλα, λακωνικός και λεπτός στους τρόπους, να σου έχει κάνει πρόταση γάμου και ενώ τον περιμένεις εσύ στην εκκλησία, αντίθετα με τα ειωθότα, τελικά να σε στήνει; Η Carmen Consoli προφανώς ξέρει και σου περιγράφει και το σκηνικό: μέσα σε ένα εξαιρετικό τραγούδι, το “Fiori d’arancio”, δηλαδή πορτοκαλί λουλούδια, σου δίνει εκτός των άλλων και προτάσεις διακόσμησης σε περίπτωση που έχεις αποφασίσει να γίνεις μάνα...

Οι εποχές άλλαξαν όπως είναι προφανές. Το μικρό κορίτσι από την επαρχία της Catania της  Ιταλίας δε μασάει, και αποφασίζει να αναλάβει εκείνη το ρόλο του αντρός τόσο στο μυστήριο του γάμου όσο και στη ζωή της. Αυτός είναι και ο λόγος που αποφασίζει το 2002 να ονοματίσει το δίσκο της L’ Eccezione που θα πει «η εξαίρεση», βάσει ενός στίχου ο οποίος μιλάει για «μια εξαίρεση στον κανόνα». Να της πω ότι η Γαρμπή με το Δεληβοριά το ’99 το είχαν απλώς πει Ο άντρας της ζωής μου....Και αν και αρχικά φαίνεται να αντιμετωπίζει δυσκολίες ως προς το ρόλο που έχει επιλέξει, ξέρεις, μόνη στον άμβωνα, να έχεις βγάλει φλεβίτες από τις γαμήλιες γόβες, να έχει χαλάσει το χτένισμα και το μακιγιάζ να θυμίζει drag queen από το κλάμα, στο τέλος τα καταφέρνει μια χαρά...

Carmen Consoli – L’eccezione
01. Pioggia d’Aprile
02. L ‘ecezzione
03. Mulini a vento
04. Fiori d’arancio
05. Matilde odiava i gatti
06. Uva acerba
07. Moderato in Re minore
08. Masino
09. L’ alleanza
10. Venti del Nord
11. Eppur si muove
12. Carmen

 Και αν και οι εποχές όντως άλλαξαν, πάντα θα έχουμε ως σημείο αναφοράς τις ρίζες μας. Και οι ρίζες της κυρίας Consoli μπλέκουν πολλά είδη μουσικής. Από την ιταλική folk μέχρι την αγαπημένη της jazz / rock. Ο δίσκος είναι ένα αριστούργημα μιας και περιέχει ακριβώς αρκετά είδη μουσικής υπέροχα μπλεγμένα και τραγουδισμένα. Οι καλύτερες στιγμές του δίσκου είναι φυσικά το “Fiori d’arancio”, το εκπληκτικό και μάλιστα τραγουδισμένο σε Ναπολετάνικη διάλεκτο “Masino”, το “Matilde odiava i gatti”, το ομώνυμο και βεβαίως το “Carmen”, το οποίο η ίδια έχει δηλώσει ότι το έχει εμπνευστεί από την Janis Joplin.

[+]

 Ο δίσκος είχε πολύ μεγάλη επιτυχία στη γείτονα...και έτσι το 2003 κυκλοφόρησε και εκτός των τειχών με 3 τραγούδια μεταφρασμένα στα αγγλικά, και ένα Bonus track, μια πολύ καλή διασκευή του “Can’t get you out of my head” της Kylie βεβαίως βεβαίως! Μπορείς να την ακούσεις και να κρίνεις εδώ. Επίσης αν σου λέει κάτι το όνομα της νεαράς και δεν θυμάσαι από που την ξέρεις, να σου πω ότι συμμετείχε στο δίσκο tribute της Ornella Vanoni “Piu di me” το 2008 όπου είπαν μαζί το εκπληκτικό “L’appuntamento”. Ϊσως αυτό να έχει φτάσει στα αυτιά σου.

[+] [+]

 Όχι ένα, αλλά πολλά συν! Γιατί μπορεί να νομίζεις ότι είναι το κορόιδο της υπόθεσης μιας και ταλαιπωρήθηκε και ούτε παντρεύτηκε στο τέλος το κορίτσι, έχω όμως να σου πω ότι τελικά αποκαταστάθηκε [για να ανακουφιστείς]. Και μάλιστα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Στα μούτρα σου Giusy Ferreri! Εμείς δεν αφήσαμε απλώς ένα υπονοούμενο μετά από το στήσιμο στο δείπνο [ δες το clip του "Non ti scordar mai di me"] αλλά κορίτσι 1 παντρεύτηκε κορίτσι 2 στην καθολική Ιταλία και μάλιστα 6 χρόνια νωρίτερα από εσέ. Αμέ, αμέ!

Download “L’ eccezione” [and many more]

The Pierces - Thirteen tales of love and revenge

This is the first day

Of many years of sorrow

You won't forget my name

But I'll forget your face tomorrow

μάλιστα..πάνω που μάθαμε να μην κλαίμε άλλο πια, να μην αναζητάμε την εκδίκηση σκάνε μύτη 13 ιστορίες για την αγάπη και την εκδίκηση, και τα λένε Ω! τόσο ωραία!

The Pierces - Allison & Catherine Pierce – αδερφές Pierce.

Η ιστορία τους δεν είναι τίποτα το πρωτότυπο. Birmingham- Alabama – γονείς καλλιτέχνες ενθαρρύνουν τα όνειρα των παιδιών τους, αυτά δοκιμάζουν την τύχη τους (μεσολαβεί λίγη μαγεία και ταλέντο) και κάπως έτσι χτίζουν και ζουν το αμερικανικό όνειρο της επιτυχίας...ή τέλος πάντων μία εκδοχή του.

Δεν τους πτόησε αλλά συνέβη.

Τα δύο πρώτα εγχειρήματά τους "The Pierces" (Οκτώβριος 2000) και “Light of the moon” (Ιανυάριος 2005) ήταν, χωρίς ντροπή θα λέγαμε, δίχως απήχηση. Όπως λοιπόν είχαν εργοδοτηθεί οι παραγωγοί, όπως είχαν υπογραφεί συμβόλαια και είχαν δοθεί συμφωνίες, τοιουτοτρόπως απολύθηκαν οι παραγωγοί, ανεραίθηκαν τα συμβόλαια και διεκόπησαν οι συνεργασίες.

Δυναμικά καιαυτοπεποιθησιάρικα γράφουν 13 τραγούδια οι δυο τους έχοντας για παρέα και συμβουλή τον φίλο (αλλά και!) παραγωγό Roger Greenawalt, και ούτε εταιρεία ούτε ζημιά.

Και να!ΤΑΡΑΝ ΤΑΡΑΝ!!

Έρχεται ένα ηλιόλουστο έτος, συγκεκριμένα το κινέζικο έτος του χοίρου, όπου ανθεί η μουσική τους αυτοκρατορία. “Thirteen Tales of Love and Revenge” ο τίτλος και Μάρτιος του 2007 κυκλοφορεί.

χμμ...τρείς δίσκοι - φθινόπορο του 2000, χειμώνας του 2005 και άνοιξη του 2007, μοιραίο ή τυχαίο;

Ακούστηκαν, αγαπήθηκαν, απέκτησαν κοινό και προσφέροντας τον ιδιαίτερο ήχο τους σε αμερικάνικες εβδομαδιαίες σειρές(Gossip Girl) κάνουν την επιτυχία επιτέλους πραγματικότητα.

Το διαδίκτυο και το ευρύ κοινό προτιμά και προτείνει δυο τραγούδια – Boring και Three Wishes.

Εγώ πάλι σιγοτραγουδώ με μεγαλύτερη ευκολία και συχνότητα Boy In A Rock And Roll Band και Ruin.

Χωρίς σπουδαία λόγια και εντελώς συναισθηματικά, οι δεκατρείς ιστορίες για την αγάπη και την εκδίκηση είναι καθημερινές, έχουν συμβεί σε όλους, απευθύνονται σε αυτούς που δεν φοβούνται να μην ξεχωρίσουν από την «μάζα» και σε όσους έχουν την ανάγκη να πληγωθούν και να πληγώσουν εκτός από το να ευτυχήσουν.-

1. Secret

2. Boring

3. Sticks and Stones

4. Lights On

5. Lies

6. Turn on Billie

7. Ruin

8. Three Wishes

9. The power of…

10. Kill! Kill! Kill!

11. It was you

12. Boy in a Rock and Roll Band

13. Go to Heaven

tip: η δέκατη, από τις δεκατρείς ιστορίες, στο λεπτό 2.32

http://www.mediafire.com/?zcugfgwlnx2

Ampop - My delusions

...η μανία με τα ονόματα συνεχίζεται. Τίνος είναι καλό μου το ονοματάκι; Δικό μου; δικό σου; Του τραγουδιού; Και των δύο μας; Μήπως είναι κάποιο είδος μουσικής; Μα βέβαια, αυτό είναι. Δηλαδή; Ampop! Δηλαδή; Ambient Pop! Αυτό και μόνο; Σιγά! Έτσι έλεγαν και το πρώτο μας τραγούδι, δεν θυμάσαι; Ούτε καν θυμάσαι ότι αυτό το είδος μουσικής νομίζαμε ότι κάναμε;


Η αλήθεια είναι ότι η εκκίνηση των Ampop το 2000 με το δίσκο "Nature is not a virgin" ήταν πιο ambient, πιο ηλεκτρονική αν θες. Στο ίδιο μήκος κύματος συνέχισαν και το 2002 με το "Made for Market", δίσκος που από πολλούς είχε ανακηρυχθεί ο καλύτερος δίσκος στην Ισλανδία [χώρα καταγωγής τους] για το 2003. Αφορμή ωστόσο για αυτό εδώ το post είναι ο τρίτος δίσκος τους, το "My Delusions", του 2005.

Με frontman [τραγουδιστή και κιθαρίστα] του συγκροτήματος τον Birgir Hilmarsson ή εν συντομία Biggi, έναν άνθρωπο που δηλώνει πως από μικρός είχε μανία με τους ήχους (έχει δηλώσει σε συνέντευξή του ότι λάτρευε τον ήχο που έκανε το κραγιόν της μητέρας του καθώς αυτή το έβγαζε από την τσάντα της και της ζητούσε να το κάνει ξανά και ξανά – βέβαια δε γνωρίζω αν του φαινόταν το ίδιο ελκυστικοί οι ήχοι που πιθανόν να παρήγαγε ο πατέρας του ύστερα από ένα πιάτο τουρσί φάλαινας) καταλαβαίνεις ότι τα πρώτα πονήματα του συγκροτήματος μάλλον πληθώρα ήχων και ακουσμάτων είχαν.


Πληθώρα ήχων ίσον δύσκολη και ακατανόητη για τον κόσμο μουσική προφανώς και έτσι μετά τον πρώτο δίσκο τους που πούλησε μόνο 1.000 κόπιες στην Ισλανδία, οι Ampop σκέφτηκαν: τι χρειάζεται για να βγει εκτός των ψυχρών συνόρων του νησιού η μαυρίλα; Μα φυσικά μεσογειακό ταμπεραμέντο. Γιατί ως γνωστό εμείς οι νότιοι έχουμε 6 μήνες [τουλάχιστον] καλοκαίρι. Κάτι θέλουμε να μας γειώνει, μπορούμε στη μιζέρια να ανακαλύψουμε θησαυρούς. Συνεργάστηκαν λοιπόν με τον Ισπανό κύριο Francisco Garcia ο οποίος ανάλαβε την προώθησή τους.

Εκτός της προώθησης ο Garcia τους έπεισε ότι αν θέλουν να κάνουν μουσική η οποία θα ακούγεται και εκτός του μπάνιου τους, θα έπρεπε να αλλάξουν και λίγο το μουσικό τους στυλ. Δε γνωρίζω αν αυτός ήταν ο λόγος ή απλώς έγειραν προς μια μουσική πλευρά περισσότερο, την οποία ήδη είχαν ομολογουμένως, αλλά αποτέλεσμα αυτής της αλλαγής είναι το παρακάτω.

Ampop - My delusions
01. Eternal bliss
02. My delusions
03. Clown
04. Don't let me down
05. Youth
06. Ordinary world
07. Weather report
08. Precious
09. Secrets
10. Distance
11. 3 hours of daylight

Χωρίς να έχουν κάνει εκπτώσεις στην ποιότητα του συνόλου έβγαλαν έναν εξαιρετικό δίσκο ο οποίος έκανε και κάποιο θόρυβο εκτός Ισλανδίας. Κατάφεραν δε να εμφανιστούν σε διάφορα events ακόμη και στην Αμερική. Τα σχόλια περί ομοιότητας με τους Radiohead ή ακόμη και τους Coldplay ήταν άμεσα, ωστόσο αν είναι να μοιάζεις σε κάποιον, ας είναι τουλάχιστον κανένα μανεκένε...Από τα πιο ωραία τραγούδια του δίσκου είναι τα Eternal Bliss, My delusions, και το Secrets.

[+]

Προ ομοιότητας με Coldplay και Radiohead και πάντα σύμφωνα με τις κακές γλώσσες, υποτίθεται πως έμοιαζαν με τους Sigur Ros - έλεος, ούτε ο Τάκης Ζαχαράτος τόσες περσόνες. Για αυτό το λόγο σου παραθέτω και τον δεύτερό τους δίσκο, (Made for market) ο οποίος έχει περισσότερη από τη μουσική τους νιότη, λιγότερη μεσογειακή εμπλοκή και εννοείται ότι αξίζει και αυτός τουλάχιστον ένα άκουσμα.

Download "My delusions"
Download "Made for market"